تبلیغات تلویزیونی امروزه بسیار فراتر از آگهی‌های سنتی تلویزیونی رفته اند. امروزه، تبلیغ‌کنندگان می‌توانند از طریق تلویزیون خطی(linear TV)، تلویزیون متصل (CTV)، سرویس‌های استریم OTT و تبلیغات تلویزیونی پیشرفته به مخاطبان دسترسی پیدا کنند؛ هر یک از این روش‌ها شیوه متفاوتی برای ارائه محتوا، هدف‌گیری مخاطبان و سنجش عملکرد کمپین‌ها ارائه می‌دهند.
درک تفاوت‌های میان این مدل‌های تبلیغات تلویزیونی برای انتخاب استراتژی مناسب ضروری است. در این مقاله، نحوه عملکرد تلویزیون خطی، OTT، CTV و تبلیغات تلویزیونی پیشرفته را بررسی می‌کنیم، ویژگی‌های کلیدی هر یک را با یکدیگر مقایسه می‌کنیم و نشان می‌دهیم که تبلیغ‌کنندگان چگونه از هر یک از این روش ها برای ارتباط با مخاطبان امروزی استفاده می‌کنند.
روش‌های ارائه محتوا در تلویزیون
محتوای تلویزیونی می‌تواند از طریق مدل‌های مختلفی ارائه شود که نحوه دسترسی و تعامل مخاطبان با برنامه‌ها را تعیین می‌کنند. این مدل‌ها شامل پخش زمان‌بندی‌شده از طریق تلویزیون خطی و مدل‌های مبتنی بر اینترنت هستند که انعطاف‌پذیری، شخصی‌سازی و کنترل بیشتری بر تجربه تماشا در اختیار کاربران قرار می‌دهند.
این مدل‌ها از نظر نحوه پخش محتوا و میزان کنترلی که بینندگان بر محتوای در حال تماشا دارند، با یکدیگر تفاوت دارند؛ بنابراین، در ادامه نگاهی دقیق‌تر به هر یک از آن‌ها خواهیم داشت.
تلویزیون خطی (Linear TV)
تلویزیون خطی با پخش برنامه‌های تلویزیونی از طریق شبکه‌های مشخص و در زمان‌های از پیش تعیین‌شده کار می‌کند. به عبارت دیگر، بینندگان باید در زمان مشخص، شبکه موردنظر را تنظیم کنند تا بتوانند برنامه دلخواه خود را تماشا کنند.
در ادامه، به چند ویژگی دیگر تلویزیون خطی اشاره می‌کنیم:
- یک سیستم سنتی برای توزیع محتوا است.
- بینندگان می‌توانند یک برنامه مشخص را روی DVR ضبط کرده و آن را در زمان دیگری تماشا کنند.
- بینندگان هیچ کنترلی بر محتوای در حال پخش ندارند؛ یعنی باید همان برنامه‌ای را تماشا کنند که در آن زمان در حال پخش است.
تلویزیون پیشرفته (Advanced TV)
تلویزیون پیشرفته به روش‌های مختلف پخش و استریم محتوای تلویزیونی اشاره دارد و شامل تلویزیون آدرس‌پذیر، تلویزیون متصل (CTV)، سرویس‌های Over-the-Top (OTT) و ویدئوی درخواستی (VOD) می‌شود.
تلویزیون پیشرفته از مدل‌های سنتی ارائه تلویزیون خطی تکامل یافته است؛ تفاوت اصلی آن در نحوه ارائه تبلیغات تلویزیونی است. این مدل امکان هدف‌گیری دقیق‌تر مخاطبان را فراهم می‌کند و در مقابل، مدل پخش سنتی قرار می‌گیرد که در آن قابلیت هدف‌گیری تا حدی محدود است.
در چارچوب تلویزیون پیشرفته، اصطلاحات زیر مطرح می‌شوند:
- ویدئوی OTT (Over-the-Top): ارائه‌دهندگان سرویس‌های استریم ویدئو، مانند نتفلیکس(Netflix)، هولو(Hulu) و دیزنی(Disney)، محتوا را از طریق اینترنت در اختیار بینندگان قرار می‌دهند.
- تلویزیون متصل (CTV): مشابه OTT، ارائه‌دهندگان ویدئو از اتصال اینترنت برای توزیع محتوای خود استفاده می‌کنند. تفاوت اصلی میان CTV و OTT این است که CTV به دستگاه‌ها و OTT به سرویس‌ها اشاره دارد.
- تلویزیون آدرس‌پذیر (Addressable TV): تبلیغ‌کنندگان می‌توانند تبلیغات متفاوتی را برای بخش‌های مختلف مخاطبان نمایش دهند، حتی اگر آن‌ها در حال تماشای یک برنامه تلویزیونی یکسان باشند. تلویزیون آدرس‌پذیر در IPTV و ستاپ‌باکس‌ها، در حالت‌های پخش زنده، بازپخش و VOD قابل استفاده است.
Over-The-Top (OTT)
Over-the-top (OTT) یک مدل استریم است که محتوای ویدئویی را به‌جای استفاده از شبکه‌های سنتی پخش، کابلی یا ماهواره‌ای، از طریق اینترنت ارائه می‌دهد. برخلاف روش‌های سنتی توزیع تلویزیون، OTT به بینندگان این امکان را می‌دهد که مستقیماً از طریق سرویس‌های استریم و روی دستگاه‌های متصل، به محتوا دسترسی داشته باشند.
برای دسترسی به خدمات OTT، بیننده به یک تلویزیون هوشمند، گوشی هوشمند، تبلت، رایانه، کنسول بازی یا دستگاه‌های استریم مانند Apple TV و Roku نیاز دارد. تبلیغات در OTT مشابه تبلیغات تلویزیون خطی است، اما تفاوت اصلی در شیوه ارائه آن‌هاست؛ در OTT تبلیغات از طریق سرویس‌های استریم نمایش داده می‌شوند.
تلویزیون متصل (CTV)
تلویزیون متصل (CTV) به دستگاه‌هایی اشاره دارد که به بینندگان امکان می‌دهند محتوای دیجیتال را از طریق اتصال اینترنت و روی صفحه تلویزیون استریم کنند. این دستگاه‌ها شامل تلویزیون‌های هوشمند، دستگاه‌های استریم و کنسول‌های بازی هستند که از خدمات OTT پشتیبانی می‌کنند. با این حال، طبق تعریف IAB Tech Lab، اصطلاح CTV شامل لپ‌تاپ‌ها، گوشی‌های هوشمند و تبلت‌ها نمی‌شود؛ زیرا این دستگاه‌ها چندمنظوره هستند و ارتباط مستقیمی با تلویزیون ندارند.
پلتفرم‌های کشف محتوا (CDP)
پلتفرم‌های کشف محتوا (CDP) با استفاده از داده‌ها و فراداده‌ها، فیلم‌ها، برنامه‌های تلویزیونی و سایر محتواهای مرتبط را به کاربران پیشنهاد می‌دهند و تجربه تماشا را شخصی‌سازی می‌کنند. برخلاف تلویزیون خطی، این پلتفرم‌ها کنترل بیشتری بر محتوای قابل مشاهده و نحوه تعامل با آن را در اختیار بینندگان قرار می‌دهند. کاربران می‌توانند با محتوا تعامل داشته باشند (آن را متوقف کنند، از ابتدا پخش کنند یا هر زمان که بخواهند آن را تماشا کنند)، به آن امتیاز دهند، در فهرست‌های خود ذخیره کنند و حتی در برخی تولیدات منتخب، مسیر یک فیلم یا فیلمنامه یک بازی تعاملی را کنترل کنند.
پلتفرم‌های کشف محتوا عمدتاً بر پایه مدل OTT فعالیت می‌کنند، اما امکان همکاری با تلویزیون خطی را نیز دارند. به لطف داده‌های توصیفی(Metadata)، یعنی اطلاعاتی درباره ترجیحات بینندگان، این پلتفرم‌ها می‌توانند فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی را شناسایی کنند که احتمال بیشتری برای جلب توجه و رضایت بیننده دارند.
شرکت‌هایی مانند RedBee و TV Genius (که توسط RedBee خریداری شده است) پلتفرم‌های CDP را ارائه می‌دهند؛ با این حال، ارائه‌دهندگان خدمات OTT نیز می‌توانند الگوریتم‌های خود را توسعه دهند تا این قابلیت را در پلتفرم‌های خود اضافه کنند.
ببینید نتفلیکس: چگونه توصیه‌های خود را به کاربران ارائه می‌دهد
تلویزیون ترکیبی مبتنی بر اینترنت (HbbTV)
تلویزیون ترکیبی مبتنی بر اینترنت (HbbTV) تلویزیون سنتی را با اتصال پرسرعت به اینترنت ترکیب می‌کند. این سیستم، خدمات و اطلاعات اضافی را ارائه می‌دهد که بینندگان می‌توانند هنگام تماشای تلویزیون پخش معمولی به آن‌ها دسترسی داشته باشند. برای مثال، اگر بیننده در حال تماشای یک مسابقه فوتبال باشد، یک پوشش (Overlay) در HbbTV می‌تواند آمار بازی را نمایش دهد.
این نوع قابلیت افزوده از طریق تلویزیون‌های هوشمند (با استفاده از کنترل از راه دور)، همچنین از طریق دستگاه‌های CTV مانند کنسول‌های بازی و دستگاه‌های استریم OTT در دسترس است.
تلویزیون همتا‌به‌همتا (P2PTV)
P2PTV یک اپلیکیشن است که با هدف توزیع مجدد استریم‌های ویدئویی (معمولاً شبکه‌های تلویزیونی از سراسر جهان) به‌صورت بدون توقف در شبکه‌های همتا‌به‌همتا (P2P) طراحی شده است. استریم‌های P2PTV می‌توانند توسط هر کاربر در شبکه به اشتراک گذاشته شده و تماشا شوند.
تلویزیون پروتکل اینترنت (IPTV)
تلویزیون پروتکل اینترنت (IPTV یا رسانه استریم)، محتوای منبع را به‌صورت پیوسته و در زمان واقعی استریم می‌کند. IPTV تنها در سرویس‌های تلویزیون استریم مورد استفاده قرار نمی‌گیرد، بلکه در شبکه‌های مخابراتی مبتنی بر مشترک و همچنین شبکه‌های سازمانی و خصوصی نیز کاربرد دارد. IPTV خدماتی مانند تلویزیون زنده، تلویزیون بازپخش (Catch-up TV)، تلویزیون شروع مجدد (Start-over TV) و ویدئوی درخواستی (VOD) را ارائه می‌دهد.
تبلیغات تلویزیونی
تبلیغات تلویزیونی نوعی از بازاریابی است که از محتوای تلویزیونی برای معرفی و ترویج محصولات، خدمات یا برندها استفاده می‌کند. این نوع تبلیغات در طول زمان از آگهی‌های پخش سنتی به یک اکوسیستم تبلیغاتی گسترده‌تر تکامل یافته است که تلویزیون خطی، تلویزیون آدرس‌پذیر، OTT و تبلیغات CTV را نیز در بر می‌گیرد.
اولین شرکتی که یک تبلیغ تلویزیونی را نمایش داد، بولووا (Bulova) بود که این تبلیغ را در تاریخ ۱ ژوئیه ۱۹۴۱ از ایستگاه WNBT پخش کرد. در سال ۱۹۴۶ نیز خودروهای فورد در نخستین آگهی تبلیغات تلویزیونی سراسری که از تلویزیون آمریکا پخش شد، حضور داشتند.
در ابتدا، در اروپا، قرار بود تلویزیون رسانه‌ای بدون تبلیغات باشد؛ اما تولید و پخش برنامه‌های تلویزیونی برای ادامه فعالیت به بودجه‌های بسیار زیادی نیاز داشت. به همین دلیل، شبکه‌های تلویزیونی شروع به فروش زمان پخش به تبلیغ‌کنندگان کردند.
اولین تبلیغات تلویزیونی ساختاری نسبتاً ساده و ایستا داشتند. در آن زمان، متن اهمیت بیشتری نسبت به تصویر داشت؛ زیرا چنین آگهی‌هایی می‌توانستند چندین بار پخش شوند. در دهه ۱۹۶۰، تبلیغات شروع به استفاده از شوخی‌ها، اشاره‌های سیاسی، موضوعات مرتبط با بیماری‌ها و بسیاری از موضوعات دیگر کردند. تبلیغ‌کنندگان به‌تدریج دریافتند که مخاطبان را می‌توان به‌عنوان گروه‌های اجتماعی مختلف در نظر گرفت.
بیست سال بعد، تلویزیون موسیقی ظهور کرد و امکان دسترسی به مخاطبان جوان را فراهم کرد. در دهه ۱۹۹۰، تحقیقات درباره گروه‌های هدف شکل گرفت و شرکت‌های رسانه‌ای تأسیس شدند. از دهه ۲۰۰۰، تبلیغ‌کنندگان شروع به برقراری ارتباط مستقیم‌تر با مشتریان خود کردند و درباره طیف گسترده‌ای از موضوعات، حتی موضوعات حساسی که پیش‌تر مطرح کردن آن‌ها پذیرفته نبود، صحبت کردند.
امروزه می‌توان مشاهده کرد که شرکت‌ها از فناوری‌های جدید برای ایجاد، اجرا و مدیریت تبلیغات تلویزیونی استفاده می‌کنند و در نتیجه، قالب‌های تبلیغاتی جدیدی شکل گرفته‌اند.
تبلیغات تلویزیونی خطی(Linear TV advertising)
تبلیغات تلویزیونی خطی همچنان یک کانال مهم برای دسترسی به مخاطبان گسترده محسوب می‌شود، به‌ویژه در رویدادهای زنده، مسابقات ورزشی و اخبار. با این حال، عادت‌های تماشای مخاطبان به‌طور مداوم به سمت استریم تغییر می‌کند و همین موضوع باعث شده است تلویزیون خطی به بخشی از یک اکوسیستم تبلیغاتی چندپلتفرمی گسترده‌تر تبدیل شود.
بر اساس راهنمای برنامه‌ریزی آپ‌فرانت نیلسن (Nielsen’s Upfront Planning Guide)، تلویزیون خطی ۳۳.۴ درصد از زمان تماشای تلویزیون مبتنی بر تبلیغات را در میان بزرگسالان ۱۸ تا ۴۹ ساله به خود اختصاص داده است؛ در حالی که استریم ۶۶.۷ درصد از زمان تماشای مبتنی بر تبلیغات تلویزیونی این گروه را تشکیل می‌دهد. در همین حال، نیلسن تأکید می‌کند که تلویزیون خطی همچنان برای ورزش‌های زنده، رویدادها و اخبار اهمیت دارد. این موضوع نشان می‌دهد که پخش سنتی، در کنار فرمت‌های تبلیغاتی جدیدتر، همچنان نقش کلیدی خود را حفظ کرده است.
برای ترکیب گسترده دسترسی تلویزیون خطی با قابلیت‌های هدف‌گیری پیشرفته‌تر، شرکت‌هایی مانند Adelphic راهکارهای تلویزیون خطی برنامه‌ریزی‌شده (PLTV) را برای خریداران رسانه معرفی کرده‌اند. این راهکارها به تبلیغ‌کنندگان امکان می‌دهند تا در کنار استفاده از موجودی سنتی تلویزیون، روش‌های اضافی هدف‌گیری مخاطبان را نیز به کار بگیرند.
تبلیغات تلویزیونی آدرس‌پذیر(Addressable TV advertising)
تبلیغات تلویزیونی آدرس‌پذیر یک رویکرد تبلیغاتی هدفمند است که به تبلیغ‌کنندگان امکان می‌دهد تبلیغات متفاوتی را به خانوارهای مشخصی که در حال تماشای یک برنامه تلویزیونی یکسان هستند، نمایش دهند. به جای نمایش یک آگهی مشابه برای همه بینندگان، تلویزیون آدرس‌پذیر از داده‌های مخاطبان برای شخصی‌سازی تبلیغات بر اساس ویژگی‌ها و ترجیحات هر خانوار استفاده می‌کند.
تبلیغات OTT و CTV
تبلیغات OTT به نمایش تبلیغات در سرویس‌های استریم اشاره دارد، در حالی که تبلیغات CTV به ارائه محتوای تبلیغاتی به مصرف‌کنندگان از طریق تلویزیون‌های هوشمند، کنسول‌های بازی و دستگاه‌های استریم اشاره می‌کند.
بخش عمده‌ای از تبلیغات CTV و OTT از طریق معاملات مستقیم و بازارهای خصوصی (PMP) خرید و فروش می‌شوند؛ زیرا این نوع تبلیغات به‌عنوان موجودی تبلیغاتی محدود و ارزشمند در نظر گرفته می‌شوند.
درج تبلیغات سمت کاربر (CSAI) و درج تبلیغات سمت سرور (SSAI) دو روش اصلی برای ارائه تبلیغات OTT و CTV محسوب می‌شوند:
- درج تبلیغات سمت کاربر (CSAI): در این روش، تبلیغ از قبل در پخش‌کننده ویدئوی دستگاه یا سرویس OTT بارگذاری می‌شود، یا درخواست نمایش تبلیغ از پخش‌کننده ویدئو به یک سرور تبلیغاتی شخص ثالث ارسال می‌گردد.
- درج تبلیغات سمت سرور (SSAI): در این روش، SSAI فضاهای تبلیغاتی را با محتوای ویدئویی ادغام می‌کند. سپس تبلیغات بر اساس درخواست پلتفرم‌های مختلف فناوری تبلیغات (AdTech) انتخاب شده و در زمان مناسب به بینندگان نمایش داده می‌شوند.
تبلیغات HbbTV
تبلیغات در تلویزیون ترکیبی مبتنی بر اینترنت (HbbTV) به ارائه محتوای تبلیغاتی از طریق اپلیکیشن‌های اختصاصی اشاره دارد که از طریق دو بستر قابل دسترسی هستند: اینترنت و کنترل از راه دور تلویزیون.
هر اپلیکیشن HbbTV دارای URL اختصاصی خود است. برای اتصال به وب‌سایت و دریافت محتوای تبلیغاتی، بیننده معمولاً زمانی که یک نقطه قرمز را در گوشه صفحه تلویزیون مشاهده می‌کند، دکمه قرمز روی کنترل از راه دور را فشار می‌دهد.
سوالات متداول
بله، تلویزیون خطی همچنان اهمیت خود را حفظ کرده است، به‌ویژه برای دسترسی به مخاطبان گسترده از طریق برنامه‌های زنده، مسابقات ورزشی، اخبار و رویدادهای مهم. اگرچه استریمینگ (پخش اینترنتی) عادت‌های تماشای تلویزیون را تغییر داده است، تلویزیون خطی سنتی همچنان دسترسی گسترده‌ای فراهم می‌کند و بخش مهمی از بسیاری از استراتژی‌های تبلیغاتی باقی مانده است. امروزه بسیاری از تبلیغ‌کنندگان، تلویزیون خطی را با تلویزیون متصل (CTV) ترکیب می‌کنند تا میان گستردگی مخاطب و تعامل هدفمندتر با آن‌ها تعادل ایجاد کنند.
تفاوت اصلی میان تبلیغات تلویزیون خطی و CTV در نحوه ارائه محتوا و تبلیغات است. تلویزیون خطی از برنامه‌ریزی زمان‌بندی‌شده از طریق پخش آنتنی، کابلی یا ماهواره‌ای استفاده می‌کند، در حالی که CTV محتوا را از طریق دستگاه‌های متصل به اینترنت ارائه می‌دهد و امکان هدف‌گیری مبتنی بر داده را فراهم می‌کند. در نتیجه، تلویزیون خطی معمولاً برای دسترسی گسترده به مخاطبان استفاده می‌شود، در حالی که CTV از کمپین‌های شخصی‌سازی‌شده‌تر و سنجش دقیق‌تر عملکرد پشتیبانی می‌کند.
تلویزیون خطی و CTV از روش‌های متفاوتی برای هدف‌گیری مخاطبان و اندازه‌گیری عملکرد استفاده می‌کنند. تبلیغات سنتی تلویزیون خطی معمولاً به برآوردهای کلی از مخاطبان متکی است، در حالی که تبلیغات CTV از داده‌های دستگاه‌های متصل و پلتفرم‌های دیجیتال برای دسترسی به بخش‌های مشخص‌تری از مخاطبان استفاده می‌کند. همچنین، CTV امکان سنجش دقیق‌تر کمپین‌ها را فراهم می‌کند؛ با این حال، تبلیغ‌کنندگان اغلب داده‌ها و بینش‌های به‌دست‌آمده از هر دو کانال را ترکیب می‌کنند تا دید جامع‌تری از عملکرد تلویزیونی داشته باشند.
تبلیغات CTV به برندها امکان می‌دهد تا با استفاده از کمپین‌های هدفمندتر و قابل اندازه‌گیری‌تر، به مخاطبان سرویس‌های استریم دسترسی پیدا کنند. در مقایسه با تلویزیون خطی سنتی، CTV مزایایی مانند بخش‌بندی مخاطبان، بهینه‌سازی انعطاف‌پذیر کمپین‌ها و ارائه بینش‌های دقیق‌تر درباره عملکرد را فراهم می‌کند. این روش همچنین به تبلیغ‌کنندگان امکان می‌دهد به بینندگان تلویزیون‌های هوشمند، دستگاه‌های استریم و سایر پلتفرم‌های متصل دسترسی داشته باشند.
بله، کسب‌وکارها می‌توانند تبلیغات تلویزیون خطی و CTV را با یکدیگر ترکیب کنند تا به مخاطبان در محیط‌های مختلف تماشا دسترسی پیدا کنند. تلویزیون خطی گستره دسترسی تلویزیون سنتی را فراهم می‌کند، در حالی که CTV قابلیت‌های دقیق‌تر در زمینه هدف‌گیری و سنجش را به آن اضافه می‌کند. این دو در کنار یکدیگر به تبلیغ‌کنندگان اجازه می‌دهند کمپین‌های تلویزیونی انعطاف‌پذیرتری ایجاد کنند که میان اهدافی مانند آگاهی از برند، گستره دسترسی و عملکرد تعادل برقرار می‌کنند.
مقایسه مدل‌های تبلیغات تلویزیونی؛ از تلویزیون سنتی و خطی تا OTT، CTV و تلویزیون پیشرفته
تلویزیون خطی، OTT، CTV و تلویزیون پیشرفته، هرکدام مزایای منحصربه‌فردی را برای بینندگان و تبلیغ‌کنندگان ارائه می‌دهند. در حالی که تلویزیون خطی همچنان برای دسترسی به مخاطبان گسترده از طریق برنامه‌های زمان‌بندی‌شده مؤثر است، فناوری‌های مبتنی بر اینترنت به بینندگان کنترل بیشتری بر نحوه کشف و مصرف محتوا می‌دهند و هم‌زمان به تبلیغ‌کنندگان امکان اجرای کمپین‌های هدفمندتر و قابل اندازه‌گیری‌تر را فراهم می‌کنند.
جدول زیر تفاوت‌های کلیدی میان مدل‌های اصلی ارائه محتوا و تبلیغات تلویزیونی را خلاصه می‌کند:
| نوع تلویزیون | تعریف | بستر پخش | نحوه تماشا | تبلیغات و هدف‌گیری |
|---|---|---|---|---|
| تلویزیون سنتی | تلویزیون مبتنی بر پخش آنتنی | پخش زمینی (آنتنی) | تماشای برنامه‌ها بر اساس جدول پخش | دسترسی گسترده به مخاطبان با هدف‌گیری محدود |
| تلویزیون خطی | تلویزیونی که برنامه‌ها را بر اساس زمان‌بندی مشخص و از طریق پخش آنتنی، کابلی یا ماهواره‌ای ارائه می‌کند | پخش آنتنی، کابلی یا ماهواره‌ای | تماشای برنامه‌ها در زمان پخش تعیین‌شده | وقفه‌های تبلیغاتی سنتی با هدف‌گیری گسترده |
| OTT | سرویس‌های استریم که محتوای ویدئویی را از طریق اینترنت ارائه می‌دهند | اینترنت | تماشای محتوای درخواستی روی دستگاه‌های متصل | تبلیغات مبتنی بر سرویس‌های استریم با قابلیت هدف‌گیری مخاطبان |
| CTV | دستگاه‌های متصل به اینترنت که برای پخش محتوای تلویزیونی استفاده می‌شوند | اینترنت | تماشای محتوا روی تلویزیون‌های هوشمند و دستگاه‌های استریم | تبلیغات مبتنی بر داده و خرید برنامه‌ریزی‌شده |
| تلویزیون پیشرفته | اصطلاحی کلی برای فناوری‌های نوین تبلیغات تلویزیونی، شامل OTT، CTV و تلویزیون آدرس‌پذیر | روش‌های مختلف ارائه محتوا | تجربه تماشای انعطاف‌پذیر و شخصی‌سازی‌شده | تبلیغات آدرس‌پذیر، مبتنی بر داده و قابل اندازه‌گیری |
با تکامل تلویزیون، بینندگان کنترل بیشتری بر تجربه تماشای خود پیدا کرده‌اند. پلتفرم‌های کشف محتوا با ارائه پیشنهادهای شخصی‌سازی‌شده به کاربران کمک می‌کنند فیلم‌ها و برنامه‌های مرتبط را پیدا کنند، در حالی که فناوری‌هایی مانند HbbTV با افزودن قابلیت‌های تعاملی و محتوای تکمیلی، تجربه پخش سنتی را ارتقا می‌دهند.
تمایل به استفاده از تلویزیون‌های متصل به اینترنت، تبلیغات تلویزیونی را نیز متحول کرده است. تبلیغ‌کنندگان اکنون به‌جای تکیه صرف بر کمپین‌های با دسترسی گسترده، می‌توانند تلویزیون خطی سنتی را با راهکارهای تلویزیون پیشرفته (Advanced TV) ترکیب کنند تا مخاطبان را در محیط‌های مختلف تماشا، به شکلی مؤثرتر درگیر کنند.
آینده تبلیغات تلویزیونی به سمت اکوسیستمی یکپارچه‌تر و متصل‌تر در حرکت است؛ جایی که تلویزیون خطی، CTV، OTT و راهکارهای آدرس‌پذیر در کنار یکدیگر، گستره دسترسی را با هدف‌گیری دقیق‌تر مخاطبان ترکیب می‌کنند.
دیدگاهتان را بنویسید